Hafif acıLar konusabiLir ama derin acıLar diLsizdir..

yazmak istediklerim parmaklarımın ucunda değil bu akşam. içimden çıkmıyor. beynimle kulaklarım arasında bir kavga hüküm sürüyor kelime oklarından. yazdığım zaman kabul etmiş olacağım, oysa inkar etmekteyim ben tüm gerçekliği. Yalanı yaşıyorum ki yalana aşina bir bünyem var; kanıksamışlığım. Sonra örtbas etmişlğim, kabul etmişliğim, yoksaymışlığım. Şimdi hüküm geçiremediğim söz öbekleri karşısında çaresiz kalmaktan korkuyorum.
………………………………………….Doğruyla yüzleşmemek için kendimi tekrar ediyorum. Bildik cümlelerin gölgesinde ucuz bir şair oluyorum sonra. ………………………………………..Şarkı diyor ya öyle yapıyorum, uyuyorum uyuyorum günler çabuk geçsin diye…”geçiyor, askerdeyken ben de öyle yaptım, geçti.” uzaklardan bir ses bölüyor uykumu.

bugün acımı allayıp pulalyıp eşe dosta satasım var.
susmalıyım.susmalıyım çünkü;

HAFİF ACILAR KONUŞABİLİR AMA DERİN ACILAR DİLSİZDİR